محرم

بسم الله الرحمن الرحیم

                   السلام علی الحسین وعلی علی ابن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین

                      مثلی لا یبایع مثله                           

1-ماه محرم الحرام یکی از ماههای عجیب و غریب سال قمری است که عزاداران حسینی و صاحب دلان معارف والایی از ان صید می کنند.

در این ماه که خاندان اهل البیت پیامبر اکرم به مذبح و مقتل کربلا کشانده شد و سبط پیامبر با طرزفجیع ی به شهادت رسید  می توان آن را ماه غم و اندوه نامید .لذا قبل از ورود به مباحث لازم می نماید که ابتدایا از ولادت و بیوگرافی شهید این ماه سخن رانده شود.

امام حسین (ع)که سید شباب اهل الجنه است در سوم شعبان سال چهارم هجری متولد شد هر چند که پنجم شعبان و آخر ماه ربیع الاول و سیزدهم رمضان نیزجزء ایام میلاد آن حضرت که مورد اختلاف است لیکن روز سوم شعبان گویا سندیت و قطعیت زیادی یافته ومورد تصویب تقویم جمهوری اسلامی ایران قرار گرفت.

در مورد حوادثی که در هنگام ولادت امام حسین(ع) رخ داده است همگی حکایتگر شرافت و جلالت شخصیت آن بزرگوار است و نشانه ی قرب و کرامت امام حسین (ع) عند الله و نزد ملایکه مقرب الهی است .

منقول است که جبرییل به همراه گروه بیشماری از ملایکه ماموریت یافتند که از طرف خداوند تبریک و تهنیت و سلام خداوندرا به پیامبر ابلاغ کنند در بین راه جبرییل به جزیره ی رسیدند که جایگاه یکی از فرشتگانی بود به نام فطرس که به سبب کندی در اعمال خویش مطرود درگاه خداوند واقع شده بود ملک فطرس نیز با جبرییل و ملایکه دیگر وارد خانه پیامبر شدند و فطرس سرگذشت خویش را برای پیامبر باز گو نمودپیامبر فرمودند که ای فطرس پروبال خود را به مولود امام حسین (ع)بمالد تا خداوند از خطا و اشتباهت در گذرد و مورد پذیرش آستان الهی قرار گرفت و به درگاه الهی مجددا بار یافت .

2-ماه محرم الحرام را برای عارفان و سالکان ماه ویژه ی است جهت تصفیه و تهذیب جان و روان تا درجات و مراحل سلوک الی الله را سپری کند .یکی از این اعمال ویژه در ماه محرم کم خوری و کم نوشنی و کم خوابی و کم گویی است علی الخصوص در تاسوعا و عاشورا و شب یازدهم فقط نان خالی بخورد و در این روز عاشورا از خوردن و آشامیدن و دیدار با برادران دینی کم کند و تنها و تنها در خانه ی خود در خلوت خاصی به غم و اندوه بپردازد و از اعمال مبارک و مثمر دیگری در این ماه محرم قرائت زیارت عاشورا در دهه ی اول است که هر روز با قرائت زیارت عاشورا امام حسین (ع)را زیارت کند.

3-بهتراین است که توجه خاص به تهذیب نفوس پرداخته و با توسل به خاندان نبی اکرم به ویژه امام حسین(ع)توفیق طهارت درونی و نورانیت دل و روح را دریابد و حتی اولی است که اعمال عزاداری خود با اخلاص و حضور قلب اتیان کند و ازورود ریاءو شرک خفی به درون روح و روان جلوگیری کندازیرا که اعمال عبادی ریایی هر چند که فراوان باشند هیچ ارزش و بهایی ندارد .لذا بجاست که مراقبت شدید از دل کند و آنرا حرم امن الهی قرار دهد.

تعزیه

تعزیه

تعزیه و تعزیت،هم به معناى تسلیت گفتن به یك داغدار از مصیبت است،هم به‏معناى اجراى نوعى نمایش مذهبى به یاد حادثه عاشورا كه‏«شبیه‏خوانى‏»هم گفته‏مى‏شود.اما توضیح هر یك:

تسلیت‏گویى

اصل تسلیت‏گویى به خاطر مصیبتى كه بر كسى وارد شده،در اسلام مستحب است.

رسول خدا«ص‏»فرمود:«من عزى مصابا فله مثل اجره‏» ⁽¹⁾ هر كس مصیبت دیده‏اى راتسلیت گوید،پاداشى همانند او دارد.و نیز طبق حدیثى از امام صادق‏«ع‏»،خداوند به‏حضرت فاطمه‏«ع‏»در سوگ شهادت حسین‏«ع‏»تعزیت گفت. ⁽²⁾ از مستحبات روز عاشورااست كه افراد وقتى به هم مى‏رسند،نسبت‏به این مصیبت‏بزرگ به یكدیگر تعزیت وتسلیت گویند.این نشانه داغدارى در این فاجعه عظیم و همبستگى با جبهه شهداى‏كربلاست.عبارتى كه مستحب است در این تسلیت‏گویى گفته شود چنین است:«اعظم‏الله اجورنا بمصابنا بالحسین علیه السلام و جعلنا و ایاكم من الطالبین بثاره مع ولیه الامام‏المهدى من آل محمد علیهم السلام‏». ⁽³⁾ در این متن تعزیت،ضمن داغدارى در سوگ‏سید الشهداء،مساله خونخواهى آن امام شهید در ركاب حضرت مهدى‏«ع‏»از خداوندخواسته شده است.

سنت تسلیت‏گویى در میان شیعه،نسبت‏به مناسبتهاى دیگرى كه وفات معصومین‏«ع‏»

پیش مى‏آید رایج است و هنگام دیدار،جمله‏«اعظم الله اجوركم‏»را مى‏گویند.

شبیه‏خوانى تعزیه‏خوانى و شبیه‏خوانى،نمایشى است كه در یك محوطه،با حضور مردم توسطچند نفر انجام مى‏گیرد كه در نقش قهرمانان كربلا و با لباسهاى مخصوص و ابزار جنگى وهمراه با دهل و شیپور،نیزه،شمشیر،سپر،سنج،كرنا،سرنا، خنجر،زره،مشك آب واسب،ایفاى نقش مى‏كنند.صحنه و نمایش،بر مبناى حوادث كربلا و مقتلها تنظیم‏مى‏شود. ⁽⁴⁾ تعزیه، اگر بصورت صحیح و با حفظ موازین و شئون معصومین انجام شود،تاثیر مهم مى‏گذارد و وسیله انتقال فرهنگ شهادت به نسلهاى آینده است.

«در فرهنگ شیعه،به معناى نوحه بر امامان شهید،نزدیك قبورشان یا در خانه‏سوگواران است كه براى امام حسین‏«ع‏»نوحه مى‏خوانند.در فرهنگ مردم،نمونه‏هایى ازتابوتهاى سمبلیك براى كشته‏هاى كربلاست.در شهرهاى مختلف شیعه‏نشین،روزعاشورا مراسم خاصى بر پا مى‏كنند و هودجها و اسبهایى را راه مى‏اندازند.برپایى اینگونه‏مراسم كه در اماكن عمومى و مساجد و...به صورت تحریك‏كننده حزن مردم است،«تعزیه‏»نام دارد و با لباسها و...برخى حوادث كربلا را به صورت نمایش ارائه مى‏كنند.دراین مراسم،روضه‏خوانى و نوحه‏خوانى هم انجام مى‏گیرد و كودكانى هم بعنوان‏«پیشخوان‏»برنامه اجرا مى‏كنند و متنهاى اجرایى اغلب به صورت شعر است.شكل تكامل‏یافته تعزیه،جدید است.» ⁽⁵⁾ در باره این نمایش مذهبى نوشته‏اند:«شبیه‏خوانى یا به اصطلاح عامه‏«تعزیه‏خوانى‏»،عبارت از مجسم كردن و نمایش دادن شهادت جانسوز حضرت حسین‏«ع‏»سید الشهدا ویاران آن بزرگوار یا یكى از حوادث مربوط به واقعه كربلا بود... شبیه‏خوانى ناطق،ظاهرادر دوره ناصر الدین شاه در ایران معمول شد،یا اگر قبلا چیز از آن قبیل بود،در دوره‏سلطنت ناصر الدین شاه رونقى بسزا یافت و شبیه‏خوانهاى زبردستى پیدا شدند.ظاهر آن‏كه مشاهدات شاه در سفرهاى خود از تآترهاى اروپا در پیشرفت كار تعزیه و شبیه‏خوانى‏بى‏تاثیر نبوده است‏». ⁽⁶⁾ «شبیه‏خوانى و تعزیه‏خوانى‏»سنت هنرى و نمایشى اهل تشیع است‏كه سیماى وجیه و معصوم قدیسین را از روزگار كهن تا به امروز در برابر دیدگان اهل معنى‏عیان داشته است.» ⁽⁷⁾ در باره كیفیت اجراى آن و سنتها و آداب مربوط به تعزیه،تحقیقات ارزشمندى انجام‏گرفته و آثارى تالیف شده است.در یكى از منابع آمده است:«تعزیه به احتمال قوى‏بصورت هیئت فعلى خویش در پایان عصر صفوى پدید آمد و از همه سنتهاى كهن نقالى‏و روضه‏خوانى و فضائل و مناقب‏خوانى و موسیقى مدد گرفت و تشكیلاتى محكم براى‏خود ترتیب داد و كارگردانان ورزیده اداره آن را در دست گرفتند...تعداد تعزیه‏هاى اصلى‏كه كمى از صد مى‏گذرد،كیفیت تعزیه‏نامه‏ها كه غالبا منظوم و در هر حال آهنگین یعنى‏مركب از بحر طویل و شعر است،دستگاههایى كه هر یك از خوانندگان باید شعر خود رادر آن بخوانند،آهنگ مخالف‏خوانان كه داراى هیمنه و شكوه حماسى است...» ⁽⁸⁾ به‏اقتضاى نقشى كه افراد مختلف در اجراى تعزیه و شبیه‏خوانى داشتند و حال و هواى‏شعرها و نحوه خواندن،اصطلاحات خاصى هم رایج‏بود،مثل:رجزخوانى،شبیه‏خوانى،نوحه‏خوانى،بحر طویل‏خوانى،مقتل‏خوانى،شهادت‏خوانى،هجران‏خوانى(از زبان‏اسرا)،اشقیاخوانى و شمرخوانى(از زبان سران سپاه عمر سعد).آنچه نقل شد،گوشه‏اى‏از كیفیت اجراى آن را نشان مى‏دهد.به نقل دیگرى توجه كنید:«شبیه‏خوانى و تعزیه درعصر صفویه هنوز در ایران مرسوم نشده بود...برپایى نمایش مذهبى یا تعزیه ظاهرا اززمان پادشاهى كریم‏خان زند در ایران معمول شده است...این نوع عزادارى كه بیشترجنبه عامیانه داشته و رواج آن در شهرهاى كوچك و قراء و قصبات ایران بیشتر ازشهرهاى بزرگ بوده است...صورت ساده آن(شبیه‏سازى)كه عنوانى نداشته در عهدصفویه معمول بوده و بعد از سلسله صفویه بصورت نمایش مذهبى روى صحنه آمده‏است...از خصوصیات تعزیه این بود كه هر یك نقش خود را با خواندن اشعار مذهبى دریكى از دستگاهها و آوازها... اجرا مى‏كردند و...مخالفین در جواب و سؤال با موافقین نیزرعایت‏بحر و قافیه را در اشعار مى‏كردند.همچنین شمایل آنها با اصل نیز تناسب داشت.

مثلا شبیه على اكبر،جوان هیجده یا نوزده و بیست‏ساله،خوش قیافه و نیكو اندام و...» ⁽⁹⁾ مساله شبیه‏خوانى از دیدگاه فقهى و اعتقادى نیز مورد بحث و بررسى عالمان شیعه‏قرار گرفته است.برخى آن را تحریم و بعضى تجویز كرده‏اند. ⁽¹⁰⁾ تاثیرگذارى عاطفى و نیزروحیه ضد ظلم كه در پى دیدن نمایشهاى تعزیه در افراد ایجاد مى‏شود،از نقاط قوت ومثبت این نمایش مذهبى است.به همین جهت در ایران پس از انقلاب اسلامى،رواج وتوسعه بیشترى یافته و همراه این توسعه، تحولاتى هم در سبك اجرا،هم در محتواى‏اشعار و جهتگیرى سیاسى اجتماعى پدید آمده است.در واقع،انقلاب اسلامى به تعزیه‏روح جدیدى بخشید و این هنر جان گرفت.صاحب‏نظران این فن،خود به تاثیر آن درروحیه سربازان و افسران در طول سالهاى دفاع مقدس اعتراف كرده‏اند. ⁽¹¹⁾ اجراى تعزیه مخصوص ایران نیست،در كشورهاى اسلامى و شیعى دیگرى نیز این‏سنت مورد توجه است و با سبكهاى گوناگون و اعتقادات و مراسم مختلف و ابزار وادوات دیگرى اجرا مى‏شود،از جمله در هند و پاكستان،كه رواج بیشترى دارد. ⁽¹²⁾

پى‏نوشتها

1-سفینة البحار،ج 2،ص 188.در این زمینه ر.ك:«باب التعزیة و المآتم‏»در بحار الانوار،ج 79،ص 71 تا 113.

2-همان.

3-مفاتیح الجنان،اعمال روز عاشورا.

4-در باره تاریخچه آن در كشورمان ایران ر.ك:«تعزیه،هنر بومى پیشرو ایران‏»گردآورنده:پنز چلكووسكى.ترجمه: داود حاتمى.نیز«دایرة المعارف تشیع‏»،ج 4.

5-دائرة المعارف الاسلامیه،ج 5،ص 313(با تلخیص).

6-از صبا تا نیما،یحیى آرین‏پور،ج 1،ص 322.

7-درآمدى بر نمایش و نیایش در ایران،جابر عناصرى،ص 86.

8-فصلنامه هنر،شماره 2،ص 162،مقاله‏«پژوهشى در تعزیه و تعزیه‏خوانى‏».

9-موسیقى مذهبى ایران،ص 33 تا 35(تلخیص شده)نیز ر.ك:فصلنامه هنر،شماره 2(زمستان 61)ص 156 مقاله‏«پژوهشى در تعزیه و تعزیه‏خوانى‏».

10-از جمله در باره نظریه علما در باره جواز تعزیه و شبیه‏خوانى و سینه‏زنى و دسته راه انداختن...ر.ك:«فصلنامه هنر» شماره 4(پائیز 1362)مقاله‏«فتاواى علماى سلف در باره عزادارى و شبیه‏خوانى‏»ص 290.همچنین كتاب‏«اسرارالشهاده‏»فاضل دربندى،بحث مبسوطى در این باره‏ها دارد،ص 61 تا 66.

11-از جمله ر.ك:«كیهان فرهنگى‏»،مهر 63،ص 27،مقاله‏«نشستى در ارزیابى تعزیه‏».

12-همان،ص 31.

فرهنگ عاشورا صفحه 114 جواد محدثى

پیام

با سلام=                                                                                                                                                                               دوست عزیز  اگه خواستی پیام بذاری برو بالای صفحه در قسمت (تماس باما)پیامت بذاردرصورت تماس با شماره09380146391تماس بگیرید.با تشكر

ورزشی

با اینكه چند تا ازتیم های خوب شهرستان دشتی در روستای كلل وجود دارد.هیچ هزینه ای برای بهبود این تیمها هیچ فكری نمی كنند.واین وظیفه شورای محترم روستای كلل است كه هزینه ای برای بهبود این تیم ها كاری انجام دهد.

درباره روستای كلل دشتی

بیوگرافی روستای کلل:

روستای کلل یکی از روستاهای استان بوشهر از توابع شهرستان دشتی با جمعیتی بالغ بر    ۱۰۰۸۰ نفر می باشد که یکی از قدیمی ترین روستاهای حاشیه ی کوه پایه ی مند از بخش مرکزی شهرستان دشتی است که با توجه به اطلاعاتی که از افراد سالخورده ومطلع محل من جمله اطلاعاتی که از سخنان به یاد ماندنی مرحوم ملا زایر غلامحسن غریبی (مزارعی) در سال 1368هجری شمسی که ایشان در قید حیات بودند اظهار داشتند که قدمت تاریخی روستای کلل حدوداً به 550سال می رسد .همچنین مساحت تقریبی این روستا 65کیلومتر مربع می باشد که واقع است در 17کیلومتری شمال غرب شهر خورموج که از سمت شمال وغرب به شهرستان تنگستان و خلیج فارس و از طرف شرق وجنوب به شهرستان دشتی محدود می شود موقعیت آن جلگه ای ودر سمت غرب و شرق تپه ماهوری و کوهپایه ای که هوایی گرم وخشک دارد واز قدیم الایام شب نشینی های قابل وصفی داشته آن هم به جهت اینکه هوای مطبوع ومطلوبی در شب دارد .

در این روستا  با وجود اینکه درآمد زایی قابل اطمینانی جهت توسعه ی پایدار وجود ندارد و اینگونه شغل ها  که عبارتند از دامداری –کشاورزی –ملوانی وصیادی –کارمندی و کاسبی وآرموتور بند وکارگری وبنایی وبعضاً دارای شغل آزاد هستند وجود دارد که توانسته است موجبات دلگرمی وهمبستگی را ایجاد کند تا به طریقی از مهاجرت بی رویه جلوگیری به عمل آید.

روستای کلل در بین روستاهای بخش مرکزی شهرستان دشتی در زمینه ورزش فوتبال هم از جهت تعداد ورزش دوست وهم از جهت تعداد دسته ورزشی وازلحاظ سابقه ورزشی پیشرو بوده که اگر لطف الهی یاری نماید ویک دسته ی ورزشی منتخبی را تشکیل دهند می توان به جد اظهار کرد که نه تنها  در شهرستان بلکه در استان البته در صورتی که حمایت های لازم از ورزش دوستان به عمل آید حرف اول را خو.اهند زد .

لازم به ذکر است که روستای کلل دارای مکان مذهبی زیارتگاهی (قدمگاه بی بی مریم) است که از ذریه ی امام موسی بن جعفر (ع)می باشد که مردم به این مکان مذهبی تاریخی از قدیم الایام اعتقا د وایمان قلبی دارند که اهالی محترم روستا و روستا های همجوار نذورات خود را جهت عمران آبادی این مکان مقدس صرف می نمایند .وامید است که مسئولین نیک اندیش نظام مقدس اسلا می اعتبار لازم را جهت احیای بیشتر این مکان که اکنون گلزار شهداء و قبور اموات روستا در جوار آن میباشد اختصاص دهند .

ونیز لازم به ذکر است که اهالی این روستا زن ومرد از بدو انقلاب اسلامی ،هشت سال دفاع مقدس الی حال همیشه در صحنه های انقلاب حضور داشته و جوانان خود را تربیت نموده وبه جبهه ها اعزام می کردند که هفت شهیدرا نثاردرخت تنومند انقلاب ودارای سه نفر آزاده ودوازده نفر جانباز ونیز دارای هفتاد نفر بسیجی جبهه رفنه (ایثار گر ) می باشد که هر کدام به عنوان معلمی جامعه را هدایت وبا دادن آگاهی به جوانان برای دفاع از میهن اسلامی وحفظ ارزشها لحظه ای درنگ نخواهند کرد